Subjunctive Mood برای زبانآموزان سطح متوسط
در این درس با ساختار و کاربرد وجه التزامی آشنا میشوید. مثالهای متنوع و آزمون انتهای درس به شما کمک میکند هنگام آرزو یا پیشنهاد از شکل صحیح فعل استفاده کنید.
وجهِ التزامی (Subjunctive Mood) چیست؟
وجه التزامی برای بیان موقعیتِ غیرواقعی، فرضی یا خلافِ واقع به کار میرود. این وجه معمولاً برای بیان آرزو، خواسته یا امری که الزاماً بر پایهی واقعیت نیست استفاده میشود.
ساختار وجه التزامی
فعل در وجهِ التزامی معمولاً ـ هرچند نه همیشه ـ در جملهای با دو بند به کار میرود. فعلِ التزامی در بندِ وابسته میآید و بندِ دیگر فعلِ اخباری دارد.
I wish that I could afford a new car.
ای کاش میتوانستم یک ماشین جدید بخرم.
I suggest you call him first.
پیشنهاد میکنم اول به او زنگ بزنی.
ساختارِ فعل
فعل در وجهِ التزامی تغییر شکل میدهد. تغییرها به صورت زیر است:
شکلِ معمول | شکلِ التزامی |
|---|---|
am / is / are | be |
has | have |
was | were |
فعلِ سومشخص مفرد | بدون s یا es |
You are courageous. → I suggest that you be courageous.
تو شجاع هستی. ← پیشنهاد میکنم شجاع باشی.
She has a brand new phone. → I suggest she have a brand new phone.
او یک تلفن کاملاً نو دارد. ← پیشنهاد میکنم او یک تلفن کاملاً نو داشته باشد.
I was in a good mood. → I wish I were in a good mood.
حال و هوایم خوب بود. ← ای کاش حال و هوایم خوب بود.
He exercises every day. → I suggest he exercise every day.
او هر روز ورزش میکند. ← پیشنهاد میکنم هر روز ورزش کند.
کاربرد
وجهِ التزامی برای بیان موقعیتِ فرضی یا غیرواقعی به کار میرود. کاربرد اصلی آن عبارت است از:
آرزو
دستور
پیشنهاد
ضرورت
I wished Sam were with me.
ای کاش سم با من بود.
آرزو
I demand that he apologize.
اصرار دارم که او عذرخواهی کند.
دستور
I suggested that she go and see a doctor.
پیشنهاد کردم او برود و به پزشک مراجعه کند.
پیشنهاد
It's necessary that they be heard.
ضروری است که به حرف آنها گوش داده شود.
ضرورت
نظرات
(0)
توصیهشده
