Debata między centralizmem a federalizmem jest stara.

Centralistyczna tradycja kraju sięga XIX wieku.

Oligarchia może powstać w obrębie bardzo zamkniętej partii politycznej.

Królewski absolutyzm zetknął się z rosnącą burżuazją, która domagała się praw.

Nikt nie śmiał krytykować despoty publicznie.

Krewni dyktatora uciekli z kraju po jego upadku.

Dyktatura utrzymywała się przy władzy dzięki kontroli nad armią.

Uwolnili więźniów politycznych po upadku tyrana.

Faszyzm jest powszechnie potępiany jako jedna z najgorszych form rządów.

W regionie zidentyfikowano kilku faszystów.

Przywódcy militaryzmu często pochodzili z wyższych sfer armii.

Militaryści argumentowali, że tylko siła zagwarantuje pokój.

Spiskowcy planowali zamach stanu w tajemnicy przez miesiące.

Kulturowe wygnanie wpływa na produkcję artystyczną i literacką.

Dysydencja wewnętrzna osłabiła pozycję partii w negocjacjach.

Liderka dysydentów szukała azylu politycznego w zagranicznej ambasadzie.

W zamieszkach zeszłej nocy było wielu rannych.

Przywódcy powstania zostali publicznie straceni.

Kubańska rewolucja miała miejsce w 1959 roku.

Ruch rewolucyjny zyskał siłę wśród bezrolnych chłopów.

Grób rewolucjonisty jest miejscem pielgrzymek dla jego zwolenników.

Debata między ortodoksami a rewizjonistami podzieliła stowarzyszenie intelektualne.

Został nazwany reakcjonistą za obronę tradycyjnych instytucji.

Powstanie było krótkie, ale gwałtowne, pozostawiając ulice pełne barykad.

Trudno jest zbuntować się, gdy system kontroli jest totalny.