Transitivity برای زبانآموزان سطح متوسط
فعلِ گذرا و ناگذر چیست؟
فعل را بر اساس اینکه به مفعول نیاز دارد یا نه، میتوان در دو دسته قرار داد:
فعلِ گذرا (Transitive verb)
فعلِ ناگذر (Intransitive verb)
فعلِ گذرا
فعلِ گذرا فقط زمانی معنای کامل دارد که مفعول داشته باشد؛ در حالی که فعلِ ناگذر بدون مفعول هم معنا دارد.
I love ice cream.
من بستنی دوست دارم.
I bought a car.
من یک ماشین خریدم.
مفعول مستقیم و غیرمستقیم
فعلِ گذرا مفعولِ مستقیم میگیرد؛ یعنی اسمی که عمل مستقیماً بر آن انجام میشود.
این فعل میتواند مفعولِ غیرمستقیم هم داشته باشد که معمولاً قبل از مفعول مستقیم میآید. مفعولِ غیرمستقیم نشان میدهد عمل برای چه کسی یا به چه کسی انجام میشود.
She gave me (indirect object) a watch (direct object) for my birthday. = She gave a watch to me.
او برای تولدم به من یک ساعت داد. او یک ساعت به من داد.
Can I buy you (indirect object) a drink (direct object)? = Can I buy a drink for you?
میتوانم برایت یک نوشیدنی بخرم؟ میتوانم یک نوشیدنی برایت بخرم؟
نمونههایی از افعال گذرای رایج در انگلیسی
Offer (پیشنهاد دادن)
Pay (پرداخت کردن)
Borrow (قرض گرفتن)
Bring (آوردن)
Send (فرستادن)
Kiss (بوسیدن)
Love (دوست داشتن)
Take (گرفتن)
Sell (فروختن)
Give (دادن)
فعلِ ناگذر
فعلِ ناگذر به مفعول نیاز ندارد. البته ممکن است بعد از آن عبارتِ حرف اضافه یا قید بیاید.
I arrived at the airport at 9 o'clock.
من ساعت ۹ به فرودگاه رسیدم.
Jimmy laughed.
جیمی خندید.
نمونههایی از افعال ناگذر رایج در انگلیسی
Sleep (خوابیدن)
Laugh (خندیدن)
Purr (خرخر کردن)
Run (دویدن)
Sail (دریانوردی کردن / حرکت کردن با قایق)
Talk (صحبت کردن)
Arrive (رسیدن)
Fall (افتادن)
Wait (منتظر ماندن)
Sit (نشستن)
نظرات
(0)
توصیهشده
