صفات ویژگی‌های انتزاعی انسان - صفات حالات ذهنی موقت مثبت

در مواجهه با سختی‌ها، او با ذهنی آرام به چالش نزدیک شد.

او مشتاق بود تا نتایج مصاحبه شغلی خود را بشنود و امیدوار به اخبار خوب بود.

دانشمند تیزبین با اشتیاق یافته‌های جدید تحقیقاتی را در زمینه خود جذب کرد.

کارمند راضی قدردانی خود را از محیط کار حمایتی ابراز کرد.

معلم تکالیف را با رویکردی بی‌طرفانه تصحیح کرد و با همه دانش‌آموزان به طور یکسان رفتار کرد.

هر زمان که به خانه پدربزرگ و مادربزرگش سر میزد، احساس گرمی از نوستالژی را تجربه میکرد، در حالی که با اشیاء آشنا و داستانهای خانوادگی از سالهای گذشته احاطه شده بود.

علیرغم موفقیتش، او هرگز افرادی را که در راه به او کمک کرده بودند فراموش نکرد و به آنها مدیون باقی ماند.

آنها از یک بعدازظهر مداراگر لذت بردند، در اسپا استراحت کردند و از شراب خوب لذت بردند.

هنرمند بر خلق یک شاهکار متمرکز بود، و تمام حواس‌پرتی‌های خارجی را مسدود می‌کرد.

او با تمایل به ایجاد تاثیر مثبت در جامعه‌اش انگیزه داشت.

او پس از اتمام پروژه بزرگش در محل کار، احساس آسودگی کرد.

دانشمند آزمایش‌هایی با تمرکز متمرکز انجام داد، با هدف دستیابی به نتایج دقیق.

علیرغم مشکلات، او مصمم به دنبال کردن شغل رویایی خود باقی ماند.

علیرغم چالش‌ها، او به عنوان یک موسیقیدان به متعهد ماندن به بهبود مهارت‌هایش ادامه داد.

علیرغم چالش‌ها، او سپاسگزار نعمت‌های زندگی باقی ماند.

کودک به وضوح برای هدیه غافلگیر کننده سپاسگزار بود.

شما باید در هنگام جابجایی وسایل شکننده مراقب باشید.

علیرغم چندین رد، نویسنده امیدوار به ارسال دستنوشته خود ادامه داد، به پتانسیل آن ایمان داشت.

دانش‌آموزان برای فرصت یادگیری از چنین معلمی متعهد سپاسگزار بودند.

تشویق پرشور او قدردانی واقعی او از اجرا را نشان داد.

از دانش‌آموزان خواسته شد که هوشیار باشند نسبت به تأثیر محیطی خود، با تمرین بازیافت و حفاظت.

کارکنان رستوران به خاطر رفتار دوستانه خود شناخته شده بودند، که باعث می‌شد مشتریان احساس ارزشمندی و قدردانی کنند.

عمل شجاعانه روبرو شدن با ترس‌هایش به امیلی اجازه داد تا بر هراسش از سخنرانی در جمع غلبه کند.

پس از تماشای اجرای شگفت‌انگیز، تماشاگران بی‌صدا ماندند.

بعد از خواندن نامه، او در فکر فرو رفت و در مورد محتوای آن تأمل کرد.

او آرام و باوقار بود در حالی که در مراسم خاکسپاری پدرش سخنرانی می‌کرد.

پس از بحث، او تأملی شد و به کلمات و اعمال خود فکر کرد.