صفات ارتباطی - صفت های نجوم

درخشندگی یک ستاره، یا قدر ستاره‌ای آن، در مقیاس لگاریتمی اندازه‌گیری می‌شود.

اخترشناسان در جستجوی شواهدی از اشکال زندگی مریخی کنونی یا گذشته هستند.

رویدادهای نجومی، مانند خورشیدگرفتگی و بارش شهابی، به دلیل اهمیت علمی و فرهنگی‌شان مورد مطالعه قرار می‌گیرند.

ابرهای گاز بین‌ستاره‌ای زادگاه ستاره‌ها و سیستم‌های سیاره‌ای جدید هستند.

اجسام آسمانی مانند دنباله‌دارها و بارش‌های شهابی را می‌توان با تلسکوپ و دوربین دوچشمی مشاهده کرد.

اخترشناسان باد خورشیدی را مطالعه می‌کنند، جریانی از ذرات باردار که توسط خورشید ساطع می‌شود.

پرتوهای کیهانی بین‌کهکشانی از خارج از کهکشان ما سرچشمه می‌گیرند.

سفر بین‌سیاره‌ای مستلزم پیمودن فواصل گسترده بین سیارات است.

ستاره‌شناسان دینامیک مداری اجرام آسمانی را مطالعه می‌کنند تا حرکات آن‌ها را پیش‌بینی کنند.

مطالعه شهاب‌سنگ‌ها بینشی در مورد مواد فرازمینی ارائه می‌دهد.

ثابت‌های کیهان‌شناسی مقادیر اساسی هستند که در مدل‌های جهان استفاده می‌شوند.

برخوردهای کهکشانی زمانی رخ می‌دهند که کهکشان‌ها از نظر گرانشی با هم تعامل داشته باشند و شکل‌هایشان تغییر کند.

جوهای سیاره‌ای از نظر ترکیب و ساختار در اجرام آسمانی مختلف بسیار متفاوت هستند.

از طریق تلسکوپ خود، او از الگوهای پیچیده مناطق سحابی در کهکشان راه شیری شگفت زده شد.

رویدادهای اختری، مانند بارشهای شهابی و خورشیدگرفتگی، از زمین قابل مشاهده هستند.

طالع‌بینی ستاره‌ای از موقعیت ستاره‌ها و صورت‌های فلکی برای اهداف طالع‌بینی استفاده می‌کند.

برخوردهای دنباله‌دار با سیارات یا قمرها می‌توانند دهانه‌ها یا سایر ویژگی‌های سطحی را به جا بگذارند.

انبساط کیهانی افزایش مداوم در مقیاس جهان را توصیف می‌کند.

زاویه دائرةالبروجی شیب مدار یک سیاره را نسبت به صفحه مدار زمین تعیین می‌کند.