تعیین کننده های نسبی برای زبانآموزان سطح متوسط
تخصیصگرهای موصولی (Relative Determiners)
تخصیصگرهای موصولی برای وصل کردن جمله موصولی به یک جمله مستقل استفاده میشوند. این تخصیصگرها قبل از اسمها میآیند و جمله ایجادشده جمله موصولی اسمی نامیده میشود.
کاربرد
تخصیصگرهای موصولی عمدتاً برای وصل کردن یک بند وابسته به یک بند مستقل استفاده میشوند. وقتی به بند موصولی اسمی تبدیل شوند، میتوانند فاعل یا مفعول جمله باشند.
جایگاه تخصیصگرهای موصولی
تخصیصگرهای موصولی میتوانند در ابتدای جمله موصولی اسمی یا در میانه جمله قرار بگیرند و همیشه باید بعد از آنها اسم یا عبارت اسمی بیاید.
رایجترین تخصیصگرهای موصولی در انگلیسی:
به مثالهای زیر نگاه کنید:
Whatever you're going to do is not my business.
هر کاری که میخواهی انجام دهی، به من مربوط نیست.
در اینجا بند موصولی اسمی «whatever you're going to do» نقش فاعل جمله را دارد.
I'm not here to talk about which shoe she is going to be wearing tonight.
من اینجا نیستم که دربارهی اینکه او امشب کدام کفش را میپوشد صحبت کنم.
در این مثال بند موصولی اسمی نقش مفعول جمله را دارد.
The boss doesn't care about whose money you are stealing.
رئیس برایش مهم نیست که پول چه کسی را میدزدی.
«Whose» یک تخصیصگر موصولی ملکی است و برای نشان دادن مالکیت و تعلق استفاده میشود.
نظرات
(0)
توصیهشده
