منفیسازی با «not»
یکی از رایجترین روشها برای منفی کردن جملهها استفاده از not است.
مثال:
I want to study English Literature. → I do not want to study English Literature.
میخواهم ادبیات انگلیسی بخوانم. ← نمیخواهم ادبیات انگلیسی بخوانم.
Lamia is at the office right now. → Lamia is not at the office right now.
لامیا الان در دفتر است. ← لامیا الان در دفتر نیست.
نکته!
شکل کوتاه not برابر n't است و مستقیماً بعد از فعل میآید.
She doesn't want to swim right now.
او الان نمیخواهد شنا کند.
I don't like to work.
من دوست ندارم کار کنم.
حال به بررسی شکل منفی افعال میپردازیم:
منفی کردن فعل be
فعل be میتواند هم فعل اصلی باشد هم فعل کمکی. برای منفی کردن آن فقط not اضافه میکنیم.
I am in the university. → I'm not in the university.
من در دانشگاه هستم. ← من در دانشگاه نیستم.
Ashley is my cousin. → Ashley isn't my cousin.
اشلی دخترخالهام است. ← اشلی دخترخالهام نیست.
They are eating dinner. → They are not eating dinner. (Or they aren't eating dinner.)
آنها در حال شام خوردن هستند. ← آنها در حال شام خوردن نیستند.
همانطور که میبینید میتوان از شکل کامل یا کوتاه استفاده کرد.
هشدار!
در اول شخص مفرد با فعل be نمیتوان از شکل کوتاه n't استفاده کرد.
I am at school. → I am not at school.
من در مدرسه هستم. ← من در مدرسه نیستم.
نه: I amn't at school
منفی کردن فعل do
فعل do نیز میتواند فعل اصلی یا کمکی باشد.
I write in English. → I don't write in English.
من به انگلیسی مینویسم. ← من به انگلیسی نمینویسم.
Reera wants to quit her job. → Reera doesn't want to quit her job.
ریرا میخواهد کارش را ترک کند. ← ریرا نمیخواهد کارش را ترک کند.
همانطور که میبینید «does» نیز مانند «do» منفی میشود.
Those lawyers enjoy what they do. → Those lawyers don't enjoy what they do.
آن وکلا از کارشان لذت میبرند. ← آن وکلا از کارشان لذت نمیبرند.
منفی کردن فعل have
فعل have نیز میتواند فعل اصلی یا کمکی باشد.
I have gone to the theatre before. → I haven't gone to the theatre before.
قبلاً به تئاتر رفتهام. ← قبلاً به تئاتر نرفتهام.
Lily has been to New York. → Lily hasn't been to New York.
لیلی به نیویورک رفته است. ← لیلی به نیویورک نرفته است.
هشدار!
فعل have فقط وقتی فعل کمکی باشد مستقیماً با not منفی میشود.
وقتی فعل اصلی باشد، باید از do/does استفاده کنیم.
مقایسه:
I have a glass of water. → I don't have a glass of water.
من یک لیوان آب دارم. ← من یک لیوان آب ندارم.
نه: I haven't a glass of water
She has sung that song. → She hasn't sung that song.
او آن آهنگ را خوانده است. ← او آن آهنگ را نخوانده است.
پرسشهای منفی
میتوان از not برای ساخت سؤال منفی نیز استفاده کرد.
Are you on the phone? → Aren't you on the phone?
داری تلفنی حرف میزنی؟ ← مگه داری تلفنی حرف نمیزنی؟
Is she really saying all this? → Isn't she really saying all this?
واقعاً همه اینها را میگوید؟ ← مگه واقعاً همه اینها را نمیگوید؟
Do you like to play the piano? → Don't you like to play the piano?
دوست داری پیانو بزنی؟ ← مگه دوست نداری پیانو بزنی؟
Does your father shout at you? → Doesn't your father shout at you?
پدرت سر تو داد میزند؟ ← مگه پدرت سر تو داد نمیزند؟
نکته!
برای منفی کردن جملههای امری، کافی است do not / don't را ابتدای جمله اضافه کنیم.
Close the door. → Do not close the door. (Or don't close the door.)
در را ببند. ← در را نبند.
Sit here. → Don't sit here.
اینجا بنشین. ← اینجا ننشین.
نظرات
(0)
توصیهشده
