pattern

Czasowniki Akcji Werbalnej - Czasowniki do Konfrontacji Werbalnej

Tutaj nauczysz się niektórych angielskich czasowników odnoszących się do konfrontacji werbalnej, takich jak "kłócić się", "krzyczeć" i "sprzeczać się".

Przegląd

Fiszki

formy

Pisownia

Test

Zacznij naukę
Categorized English Verbs of Verbal Action
to argue
to argue
[Czasownik]

to speak to someone often angrily because one disagrees with them

kłócić się, sprzeczać się

kłócić się, sprzeczać się

Ex: He argues with everyone at work; it's so annoying! 
to confront
to confront
[Czasownik]

to face or approach someone directly, especially in an angry, challenging, or threatening way

skonfrontować,  przeciwstawić się

skonfrontować, przeciwstawić się

Ex: The security guard confronted the intruder near the entrance. 
to dispute
to dispute
[Czasownik]

to argue with someone, particularly over the ownership of something, facts, etc.

spierać się, dyskutować

spierać się, dyskutować

Ex: The athletes disputed the referee's decision, claiming it was unfair and biased. 
to quarrel
to quarrel
[Czasownik]

to have a serious argument

kłócić się, sprzeczać się

kłócić się, sprzeczać się

Ex: The team members began to quarrel about the best strategy to adopt for the upcoming project, causing tension in the group. 
to wrangle
to wrangle
[Czasownik]

to have a noisy and intense argument

sprzeczać się, kłócić się

sprzeczać się, kłócić się

Ex: The soccer players started to wrangle with the referees, disputing the decisions and causing a chaotic scene on the field. 

Piłkarze zaczęli kłócić się z sędziami, kwestionując decyzje i powodując chaotyczną scenę na boisku.

to spat
to spat
[Czasownik]

to have a quick and small argument, usually over unimportant matters

sprzeczać się, kłócić się

sprzeczać się, kłócić się

Ex: May and her husband spat about where to go on vacation for the weekend. 
to bicker
to bicker
[Czasownik]

to argue over unimportant things in an ongoing and repetitive way

sprzeczać się, kłócić się

sprzeczać się, kłócić się

Ex: Team members started to bicker during the project, arguing about small details and slowing down progress. 

Członkowie zespołu zaczęli sprzeczać się podczas projektu, kłócąc się o drobne szczegóły i spowalniając postęp.

to squabble
to squabble
[Czasownik]

to noisily argue over an unimportant matter

sprzeczać się, kłócić się

sprzeczać się, kłócić się

Ex: Neighbors started to squabble about the placement of a shared fence, resulting in a heated argument. 

Sąsiedzi zaczęli sprzeczać się o umiejscowienie wspólnego ogrodzenia, co doprowadziło do gorącej kłótni.

to row
to row
[Czasownik]

to have a noisy argument

kłócić się

kłócić się

Ex: The coworkers were known to row occasionally, creating tension in the office with their heated disputes. 
to feud
to feud
[Czasownik]

to have a lasting and heated argument with someone

kłócić się, być w konflikcie

kłócić się, być w konflikcie

Ex: The neighboring kingdoms feuded for decades over trade routes and resources. 

Sąsiednie królestwa kłóciły się przez dziesięciolecia o szlaki handlowe i zasoby.

to altercate
to altercate
[Czasownik]

to have a serious and heated argument with someone, often involving raised voices

sprzeczać się, prowadzić zażartą dyskusję

sprzeczać się, prowadzić zażartą dyskusję

Ex: The neighbors would often altercate about property boundaries, leading to ongoing disputes. 

Sąsiedzi często sprzeczali się o granice posesji, co prowadziło do ciągłych sporów.

to rant
to rant
[Czasownik]

to speak loudly, expressing strong opinions or complaints

narzekać głośno, wygłaszać gniewne tyrady

narzekać głośno, wygłaszać gniewne tyrady

Ex: The employee used the meeting to rant about the lack of workplace transparency, emphasizing the need for open communication. 

Pracownik wykorzystał spotkanie, aby głośno narzekać na brak przejrzystości w miejscu pracy, podkreślając potrzebę otwartej komunikacji.

to shout
to shout
[Czasownik]

to speak loudly, often associated with expressing anger or when you cannot hear what the other person is saying

krzyczeć, wrzeszczeć

krzyczeć, wrzeszczeć

Ex: When caught in a sudden rainstorm, they had to shout to communicate over the sound of the pouring rain. 
to yell
to yell
[Czasownik]

to shout or make a very loud vocal sound, especially because of anger, pain, excitement, or a desire to attract attention

Ex: The crowd yelled with excitement when the team scored. 
to scream
to scream
[Czasownik]

to make a loud, sharp cry when one is feeling a strong emotion

krzyczeć, wrzasnąć

krzyczeć, wrzasnąć

Ex: The unexpected appearance of the ghost in the movie caused the audience to scream in terror. 
LanGeek
Pobierz aplikację LanGeek