بند غیرصرفی برای زبانآموزان سطح متوسط
در این درس با دو نوع بند غیرصرفی (مصدری و وجه وصفی) و نقش آنها به عنوان نهاد، مفعول و قید آشنا میشوید. مثالهای گوناگون و آزمون پایان درس را ببینید.
بند غیرصرفی (Non-finite Clause) چیست؟
بند غیرصرفی بندی است که فعل صرفشده ندارد؛ یعنی از نظر زمان محدود نیست و معمولاً نهاد مشخصِ هماهنگ با فعل نیز ندارد. این بندها بهتنهایی کامل نیستند و معمولاً به بند مستقل وابستهاند.
انواع بند غیرصرفی
در انگلیسی، بندهای غیرصرفی شامل موارد زیر هستند:
بند مصدری (Infinitive Clause)
بند وجه وصفی (Participle Clause)
بیایید هر یک را بررسی کنیم:
بند مصدری بهعنوان بند غیرصرفی
مصدرها نوعی بند غیرصرفی هستند، زیرا فعل صرفشده ندارند و به بند مستقل وابستهاند. این بندها معمولاً برای بیان هدف، قصد یا الزام بهکار میروند.
To talk on the phone is not really what I like.
صحبت کردن با تلفن واقعاً چیزی نیست که دوست داشته باشم.
همانطور که میبینید، اگر بند مستقل حذف شود، جمله ناقص خواهد بود.
Jimmy thought it best to ask for a promotion at work.
جیمی فکر کرد بهتر است درخواست ترفیع در محل کار بدهد.
بند وجه وصفی بهعنوان بند غیرصرفی
بندهای وجه وصفی حال و گذشته نیز بند غیرصرفی محسوب میشوند. این بندها وابستهاند و برای کامل شدن به بند مستقل نیاز دارند.
مثال:
Reading the article, mom was devastated.
با خواندن مقاله، مادر شوکه شد.
در اینجا اگر بند وجه وصفی بهتنهایی بیاید، معنای کاملی نخواهد داشت.
Martha, excited like a baby, jumped up and down.
مارتا، هیجانزده مثل یک بچه، بالا و پایین پرید.
در اینجا یک بند وجه وصفی گذشته در جمله داریم.
کاربردهای بند غیرصرفی
بندهای غیرصرفی میتوانند نقشهای مختلفی در جمله داشته باشند، از جمله:
مثال:
Talking to that stranger really freshened me up.
صحبت کردن با آن غریبه واقعاً حالم را بهتر کرد.
در نقش نهاد
They want to talk to the manager right away.
آنها میخواهند فوراً با مدیر صحبت کنند.
در نقش مفعول
The Mathers just sat there to smoke cigarettes.
خانواده ماثر فقط آنجا نشستند تا سیگار بکشند.
در نقش قید
نظرات
(0)
توصیهشده
