بند وابسته برای زبانآموزان سطح متوسط
در این درس با انواع بندهای وابسته (صرفی و غیرصرفی)، بندهای پیرو، مصدری و وجه وصفی آشنا میشوید. مثالهای متنوع و آزمون پایان درس منتظر شماست.
انواع بند وابسته
در انگلیسی دو نوع بند وابسته وجود دارد:
بند وابسته صرفی (finite clause)
بند وابسته غیرصرفی (non-finite clause)
حال، به بررسی هر یک میپردازیم.
بند وابسته صرفی
بند وابسته صرفی دارای نهاد و فعل صرفشده است؛ یعنی فعل آن از نظر زمان، شخص و شمار مشخص شده است. این بندها میتوانند در جمله نقش قید، صفت، یا اسم را داشته باشند. یکی از رایجترین انواع آنها بند پیرو است.
بند پیرو (Subordinate Clause)
بند پیرو برای کامل شدن به بند مستقل وابسته است و نمیتواند بهتنهایی جمله کامل باشد. این بندها معمولاً با حروف ربط وابستهساز شروع میشوند.
مثال:
Wherever you go, there is always a problem.
هرجا بروی، همیشه مشکلی وجود دارد.
بند اول وابسته و ناتمام است.
This is going to be ours, until we are able to afford a better one.
این مال ما خواهد بود تا زمانی که بتوانیم گزینه بهتری بخریم.
Even though Chris was sad, he agreed to join us in the club.
با اینکه کریس ناراحت بود، موافقت کرد به ما در باشگاه بپیوندد.
بند وابسته غیرصرفی
بندهای غیرصرفی بندهای وابستهای هستند که فعل صرفشده ندارند؛ یعنی از نظر زمان، شخص و شمار مشخص نیستند. این بندها با صورتهای غیرصرفی فعل ساخته میشوند و دو نوع اصلی دارند:
بند مصدری (infinitive clause)
بند وجه وصفی (participle clause)
حال، به بررسی هر یک میپردازیم:
بند مصدری
بند مصدری با «to + شکل پایه فعل» ساخته میشود. این بندها بهتنهایی کامل نیستند و به بند مستقل نیاز دارند. آنها میتوانند نقش اسم، صفت یا قید داشته باشند.
مثال:
They didn't know how to use their cards.
آنها نمیدانستند چگونه از کارتهای خود استفاده کنند.
To eat fast food everyday doesn't seem like a good idea to me.
خوردن فستفود هر روز به نظر من ایده خوبی نیست.
بند وجه وصفی
دو نوع وجه وصفی وجود دارد:
وجه وصفی حال (present participle)
وجه وصفی گذشته (past participle)
بندهای وجه وصفی بندهای غیرصرفی هستند و معمولاً نقش صفت دارند. این بندها برای کامل شدن به بند مستقل نیاز دارند.
Running late for the meeting, Sarah grabbed her bag and headed out the door.
چون برای جلسه دیرش شده بود، سارا کیفش را برداشت و از در خارج شد.
I saw a duck sleeping on the bench.
اردکی را دیدم که روی نیمکت خوابیده بود.
Torn into a thousand pieces, she sat there and cried.
تکهتکه شده، همانجا نشست و گریه کرد.
Johnny, scared and confused, hid behind his mother.
جانی، ترسیده و گیج، پشت مادرش پنهان شد.
جایگاه در جمله
بندهای وابسته میتوانند در ابتدای جمله، وسط جمله یا پایان جمله بیایند، به شرطی که بند مستقل نیز وجود داشته باشد.
Because he was feeling sick, he decided to stay home.
چون حالش خوب نبود، تصمیم گرفت در خانه بماند.
در این جا جمله با یک بند پیرو آغاز میشود.
Rita called to say what had happened.
ریتا تماس گرفت تا بگوید چه اتفاقی افتاده است.
در این جمله یک بند مصدری را در انتهای جمله مشاهده میکنید.
My boyfriend, sitting on the blue couch, is staring at me.
دوستپسرم که روی مبل آبی نشسته است، به من خیره شده است.
اینجا، یک بند وجه وصفی در وسط جمله آمده است.
نکته نگارشی
اگر بند وابسته در ابتدای جمله بیاید، بعد از آن ویرگول میآید.
اگر بند وابسته در وسط جمله بیاید، بین دو ویرگول قرار میگیرد.
The tall girl, talking to that stranger, is my friend.
دختر قدبلند که با آن غریبه صحبت میکند، دوست من است.
Although it was late, we decided to go for a walk.
اگرچه دیر بود، تصمیم گرفتیم پیادهروی کنیم.
نظرات
(0)
توصیهشده
