Ang Aklat na Street Talk 2 - Isang Mas Malapit na Tingin: Aralin 2

Argh, hindi ako makapaniwalang na miss ko ang huling tren!

Tanging lunok ang kanyang nagawa nang malaman niyang nakalimutan niya ang kanilang anibersaryo.

Eww! Ang pangit ng lasa ng gamot na ito.

Ang pagkabasag ng salamin ay umalingawngaw sa walang lamang pasilyo.

Gee! Hindi ko inaasahan na makikita kita dito!

Naku! Hindi ako makapaniwala kung gaano kabilis lumipas ang oras.

Kumulog ang kulog, kasunod ng isang nakabibingi na kaboom.

Aray! Nabangga ko lang ang tuhod ko sa mesa.

Eew! Amoy sira na ang tirang pagkain na ito.

Phew, hindi ko alam kung matatapos ko iyon sa tamang oras.

Uminom siya ng isang lagok ng sirang gatas at agad itong iniluwa, sumigaw ng "Piuck !"

Nagbuntong-hininga siya sa kanyang pagkabigo habang nahihirapan siyang intindihin ang kumplikadong mga tagubilin.

Iwinasiya niya ang bat—kalabog!—ang bola ay lumipad sa ibabaw ng bakod.

Ang trak ay tumama sa pader na may malakas na kalabog, na yumanig sa lupa.

Whew, sa wakas natapos ko na ang mahirap na assignment.

Whoa, hindi inaasahan iyon!

Aray, ingat sa iyong mga hakbang!

Naramdaman niya ang isang haginit ng hangin habang umaakyat ang elevator.

Wow, paano mo nagawa ang lahat ng iyon sa isang araw?

Naku! Ang putla mo talaga, okay ka lang ba?

Aray ! Hindi ko nakita ang gagamba na gumagapang sa dingding !

Yuck, ang dumi ng banyong ito.

Yum, ang homemade lasagna na ito ay kahanga-hanga!

Umugong ang kuryente, at pagkatapos—zap!—siya ay nakuryente.

Zowie! Iyon ang pinakamalakas na suntok na nakita ko!