Matematyka i Logika SAT - Mathematics

Znajomość punktów przecięcia pomaga w szkicowaniu ogólnego kształtu wykresu.

Wykres równania liniowego w dwóch zmiennych leży na płaszczyźnie.

Funkcja y = 2x + 3 opisuje liniową zależność, w której y zmienia się w zależności od zmian x.

Biolog zamodelował rozprzestrzenianie się inwazyjnego gatunku w ekosystemie.

Pi to matematyczna stała w przybliżeniu równa 3,14159.

Tożsamość trygonometryczna ( sin^2(x) + cos^2(x) = 1 ) jest ważnym matematycznym wyrażeniem.

Ułamki 1/2 i 2/4 są równoważne, ponieważ reprezentują tę samą wartość.

Przewody przecięły się, powodując zwarcie.

Używając wykresu rozrzutu, zespół zidentyfikował kilka wartości odstających, które nie pasowały do ogólnego wzorca.

W analizie linia najlepszego dopasowania wykazała, że wraz ze wzrostem czasu nauki rosną również wyniki testów.

Wartość zmiennej w równaniu można rozwiązać za pomocą technik takich jak podstawienie lub eliminacja.

Kulturystów często rywalizują w różnych klasach wagowych, każda z własną skalą pomiarów.

Nauczyciel poprosił uczniów o przeanalizowanie rysunku, aby odpowiedzieć na pytanie.

Definiując nową funkcję, ważne jest, aby wyraźnie określić jej dziedzinę.

Notacja przedziału (−∞, 5) reprezentuje wszystkie liczby rzeczywiste mniejsze niż 5, z wyłączeniem samej 5.

Podczas rysowania funkcji liniowej ważne jest, aby zidentyfikować zarówno nachylenie, jak i punkt przecięcia z osią y, aby poprawnie ją narysować.

Aby określić dziedzinę funkcji wymiernej, wyklucz wartości x, które powodują, że mianownik wynosi zero.

Astronomowie używają niebiańskich współrzędnych do lokalizowania gwiazd.

Algorytm iteruje po tablicy i aktualizuje każdy element, dodając do niego stałą całkowitą.

Systemy równań liniowych można rozwiązać za pomocą różnych metod, takich jak podstawienie i eliminacja.

Kąty w podobnych trójkątach odpowiadają proporcjonalnie do swoich odpowiednich boków.

Łączenie podobnych wyrazów w wyrażeniu algebraicznym upraszcza je.

Wykres funkcji rozciąga się nieskończenie wzdłuż obu osi, reprezentując wszystkie możliwe wartości wejściowe i wyjściowe.

Stały wyraz funkcji wielomianowej reprezentuje punkt przecięcia z osią y jej wykresu.

Aby udowodnić hipotezę, musimy znaleźć przykład, który spełnia wszystkie podane warunki i pokazuje prawdziwość twierdzenia.

Macierz współczynników w układzie liniowym pomaga uprościć rozwiązanie dla wartości zmiennych.

Faktoryzacja to jedna z metod rozwiązywania równania kwadratowego, pod warunkiem, że można je łatwo rozłożyć na czynniki.

Analiza regresji wykazała silną korelację między budżetem reklamowym a przychodami ze sprzedaży.

Badanie wykazało, że rozkład wieku uczestników był bimodalny, z grupami w wieku 20 i 50 lat.

Na osi liczbowej środek jest równoodległy od obu końców.

Gwiazdy wydawały się współliniowe na nocnym niebie, tworząc prosty wzór.

Twierdzenie zazwyczaj wymaga rygorystycznego dowodu, aby zostać uznane za ważne.

Okres funkcji trygonometrycznej to długość przedziału, w którym funkcja powtarza swoje wartości.

Kiedy ocenisz równanie 3x−2=10 dla x=4, stwierdzasz, że 3(4)−2=10, co jest prawdą.

Rozwinięta notacja liczby 4 567 to 4 000 + 500 + 60 + 7.

Meteorolodzy mogą używać notacji naukowej do wyrażania ogromnej energii uwalnianej podczas huraganów lub erupcji wulkanicznych.

Zdiagramowała strukturę organizacyjną, aby wyjaśnić linie raportowania w firmie.

Transpozycja macierzy polega na zamianie jej wierszy i kolumn, tworząc nową macierz.

Wzór na kombinacje obejmuje silnię liczby przedmiotów.

Prędkość wiatru jest wielkością wektorową, uwzględniającą zarówno prędkość, jak i kierunek wiatru.

Początek standardowej płaszczyzny współrzędnych, znajdujący się w (0, 0), służy jako punkt odniesienia do pomiaru odległości i określania pozycji.

W rachunku różniczkowym pochodne funkcji trygonometrycznych są kluczowe dla rozwiązania wielu problemów.

Aby rozwiązać układ równań liniowych metodą eliminacji Gaussa, najpierw zapisujemy układ w postaci macierzy rozszerzonej.

Wektor jednostkowy jest często stosowany w matematyce do definiowania baz ortonormalnych i opisywania przekształceń geometrycznych.

Wyznacznik dostarcza informacji o stabilności i zachowaniu układów dynamicznych opisanych macierzą.