Czasowniki Zmysłów i Emocji - Czasowniki dla działań emocjonalnych

Zachęcające słowa nauczyciela sprawiły, że uczeń uśmiechnął się z ulgą.

Nie mógł powstrzymać swojego podniecenia i zaczął uśmiechać się od ucha do ucha.

Kiedy opowiedziała historię, wszyscy nie mogliśmy się powstrzymać od śmiechu z nią.

Podczas niezręcznej ciszy grupa zaczęła chichotać, aby rozładować napięcie.

Starszy mężczyzna zaśmiał się cicho na dowcipną uwagę swojego przyjaciela.

Uczniowie nie mogli powstrzymać się od chichotania, gdy nauczyciel popełnił zabawny błąd.

Zła czarownica w opowieści zaczęła chichotać po rzuceniu zaklęcia.

Pomimo poważnego tonu spotkania, szef nie mógł powstrzymać się od głośnego śmiechu na temat humorystycznej uwagi.

Uczniowie próbowali ukryć swoje twarze, chichocząc nad niezamierzonym kalamburem nauczyciela.

Pomimo poważnego tematu, kilku uczestników nie mogło powstrzymać się od chichotania z powodu dziwactw mówcy.

Nie mógł ukryć swojego zadowolenia i uśmiechnął się z wyższością na sukces swojego planu.

Jeśli drużyna wygra mistrzostwo, fani będą się radować na ulicach.

Pomimo swoich starań, by pozostać silnym, w końcu załamał się i płakał z żalu.

Wstrząsająca wiadomość sprawiła, że zaczęła płakać niekontrolowanie.

Przytłaczający smutek sprawił, że otwarcie szlochała podczas nabożeństwa żałobnego.

Nie może powstrzymać łez za każdym razem, gdy rozmowa schodzi na temat utraty ukochanej osoby.

Przytłoczeni emocjonalną sceną, niektórzy widzowie zaczęli cicho szlochać.

Jutro wieśniacy będą zawodzić, żegnając swojego odchodzącego przywódcę.

Maluch zawodził, gdy był oddzielany od swojej ulubionej zabawki.

Emocjonalne spotkanie sprawiło, że dawno zaginieni przyjaciele szlochali.

Opłakując śmierć zwierzęcia, dziecko znalazło pocieszenie we wspomnieniach.

Poświęcenie czasu na opłakiwanie bliskiej osoby to osobista i konieczna część procesu żałoby.

Społeczność zebrała się, aby opłakiwać śmierć swojego ukochanego przywódcy, dzieląc się historiami i wyrażając głęboki smutek.