pattern

Czasowniki Pomocy i Szkodzenia - Czasowniki do wyrządzania szkody

Tutaj nauczysz się niektórych angielskich czasowników odnoszących się do wyrządzania krzywdy, takich jak "ranić", "okaleczać" i "dręczyć".

Przegląd

Fiszki

formy

Pisownia

Test

Zacznij naukę
Categorized English Verbs of Helping and Hurting
to hurt
to hurt
[Czasownik]

to cause injury or physical pain to yourself or someone else

zranić, sprawiać ból

zranić, sprawiać ból

Ex: Be careful with that toy; it could hurt someone. 
to injure
to injure
[Czasownik]

to cause physical harm or damage to a person or animal

ranić,  uszkodzić

ranić, uszkodzić

Ex: Daniel was injured during Saturday's soccer match. 
to harm
to harm
[Czasownik]

to physically hurt someone or damage something

szkodzić, ranić

szkodzić, ranić

Ex: The malicious rumors were intended to harm the reputation of the individual. 
to wound
to wound
[Czasownik]

to cause physical harm or injury to someone

zranić, spowodować ranę

zranić, spowodować ranę

Ex: Carelessness with sharp objects can easily wound a person. 
to maim
to maim
[Czasownik]

to cause serious and often permanent injury to a person, typically by disabling a part of their body

okaleczyć, zniekształcić

okaleczyć, zniekształcić

Ex: Wild animals in certain situations may maim their prey to disable them. 

Dzikie zwierzęta w pewnych sytuacjach mogą okaleczyć swoją ofiarę, aby ją unieszkodliwić.

to mutilate
to mutilate
[Czasownik]

to cause severe damage or harm

okaleczyć, zniekształcić

okaleczyć, zniekształcić

Ex: The criminal's intent was to mutilate the victim's face beyond recognition. 

Zamiarem przestępcy było okaleczenie twarzy ofiary do niepoznania.

to maul
to maul
[Czasownik]

to attack or handle someone or something roughly, causing severe injury or damage

rozrywać, szarpać

rozrywać, szarpać

Ex: In the forest, wild animals often maul smaller creatures as part of the natural order. 

W lesie dzikie zwierzęta często rozszarpują mniejsze stworzenia jako część naturalnego porządku.

to scar
to scar
[Czasownik]

to leave a mark on the skin after the injured tissue has healed

pozostawiać bliznę, bliznowacieć

pozostawiać bliznę, bliznowacieć

Ex: The surgery successfully removed the tumor but scarred the patient's skin. 

Operacja z powodzeniem usunęła guz, ale pozostawiła bliznę na skórze pacjenta.

to bruise
to bruise
[Czasownik]

to make injuries, particularly ones caused by a blow, appear on the skin and cause discoloration

posiniaczyć,  powodować siniaki

posiniaczyć, powodować siniaki

Ex: The impact of the fall bruised her shoulder, causing temporary pain. 

Upadek stłukł jej ramię, powodując tymczasowy ból.

to contuse
to contuse
[Czasownik]

to cause a bruise or injury to the body, typically by blunt force or impact

stłuc, potłuc

stłuc, potłuc

Ex: The soccer player accidentally contused his knee during a collision with another player. 

Piłkarz przypadkowo stłukł kolano podczas zderzenia z innym zawodnikiem.

to pain
to pain
[Czasownik]

to cause suffering or discomfort to the body

sprawiać ból, powodować cierpienie

sprawiać ból, powodować cierpienie

Ex: The injury to her ankle pained her with every step. 
to run over
to run over
[Czasownik]

to hit and pass over something or someone with a vehicle, causing damage

potrącić kogoś lub coś pojazdem i przejechać po nim, przejechać kogoś lub coś

potrącić kogoś lub coś pojazdem i przejechać po nim, przejechać kogoś lub coś

Ex: The driver swerved to avoid running over the family of ducks crossing the road. 

Kierowca skręcił, aby uniknąć potrącenia rodziny kaczek przechodzących przez drogę.

to knock out
to knock out
[Czasownik]

to make someone or something unconscious

pozbawić przytomności, znokautować

pozbawić przytomności, znokautować

Ex: The unexpected blow to the head during the accident knocked him out temporarily until help arrived. 

Niespodziewane uderzenie w głowę podczas wypadku znokautowało go tymczasowo, aż nadeszła pomoc.

to scathe
to scathe
[Czasownik]

to harm or injure someone or something

szkodzić, raniĆ

szkodzić, raniĆ

Ex: Last year's storm scathed many coastal areas. 

Zeszłoroczna burza uszkodziła wiele obszarów przybrzeżnych.

to burn
to burn
[Czasownik]

to be on fire and be destroyed by it

płonąć, spłonąć

płonąć, spłonąć

Ex: The building burned fiercely, sending plumes of smoke into the sky. 
to torch
to torch
[Czasownik]

to intentionally set fire to something, causing it to burn or be destroyed

podpalać, spalić

podpalać, spalić

Ex: Protesters may torch effigies as a symbolic act of dissent. 
to scorch
to scorch
[Czasownik]

to burn something slightly on the surface, causing a change in color without significant damage

przypalać, lekko opalać

przypalać, lekko opalać

Ex: The hot summer days can scorch the grass, giving it a brown appearance. 

Gorące letnie dni mogą przypalić trawę, nadając jej brązowy wygląd.

to singe
to singe
[Czasownik]

to lightly burn something on the surface, causing minimal damage

przypalić,  lekko opalić

przypalić, lekko opalić

Ex: In camping, it's common to singe the edges of cut fabric to prevent fraying. 

W campingowej praktyce powszechne jest przypalanie krawędzi ciętej tkaniny, aby zapobiec strzępieniu się.

to swinge
to swinge
[Czasownik]

to burn something lightly

lekko przypalać, delikatnie opalać

lekko przypalać, delikatnie opalać

Ex: The chef, with a penchant for creative presentation, would occasionally swinge the crusts of certain dishes for a distinctive touch. 

Szef kuchni, z zamiłowaniem do kreatywnej prezentacji, czasami przypalał skórki niektórych potraw dla charakterystycznego akcentu.

to scald
to scald
[Czasownik]

to injure oneself with hot liquid or steam

oparzyć, poparzyć gorącą cieczą

oparzyć, poparzyć gorącą cieczą

Ex: When boiling pasta, take care not to scald yourself with the steam. 

Gotując makaron, uważaj, aby nie oparzyć się parą.

to assault
to assault
[Czasownik]

to violently attack someone

atakować, napaść

atakować, napaść

Ex: The assailant attempted to assault the victim in a dark alley. 
to set on
to set on
[Czasownik]

to attack someone aggressively, either physically or verbally

agresywnie zaatakować kogoś, zaatakować kogoś fizycznie lub słownie

agresywnie zaatakować kogoś, zaatakować kogoś fizycznie lub słownie

Ex: When the security guard tried to intervene, the shoplifters turned aggressive and set on him. 

Kiedy ochroniarz próbował interweniować, złodzieje stali się agresywni i rzucili się na niego.

to fly at
to fly at
[Czasownik]

to attack or assault someone or something in a violent or aggressive manner

rzucać się na, gwałtownie atakować

rzucać się na, gwałtownie atakować

Ex: The dog flew at the burglar, trying to protect its owner. 

Pies rzucił się na włamywacza, próbując chronić swojego właściciela.

to rape
to rape
[Czasownik]

to force or compel someone to have sex without their consent

zgwałcić, dopuścić się gwałtu

zgwałcić, dopuścić się gwałtu

Ex: He was sentenced to prison for raping his victim. 
to torture
to torture
[Czasownik]

to deliberately inflict severe physical pain on someone as punishment or to obtain information or cooperation

torturować,  znęcać się

torturować, znęcać się

Ex: The regime tortured political opponents in secret prisons. 
to torment
to torment
[Czasownik]

to subject someone to severe physical suffering

dręczyć, torturować

dręczyć, torturować

Ex: The soldiers were tormented by relentless beatings during their captivity. 

Żołnierze byli dręczeni przez nieustanne bicie podczas niewoli.

to rack
to rack
[Czasownik]

to torture using a device designed to stretch or elongate the body, causing extreme pain

rozciągać, torturować na kole

rozciągać, torturować na kole

Ex: The captured spy was brutally racked to extract information from him. 
to inflict
to inflict
[Czasownik]

to cause or impose something unpleasant, harmful, or unwelcome upon someone or something

zadawać, powodować

zadawać, powodować

Ex: The disease inflicted a great deal of suffering on the affected population. 
to poison
to poison
[Czasownik]

to make a person or animal ill or kill them by causing poison to enter their body

zatruć, truć

zatruć, truć

Ex: Investigators suspected that the victim had been poisoned. 
to sting
to sting
[Czasownik]

(of an animal or insect) to pierce the skin of another animal or a human, typically injecting poison, either in self-defense or while preying

żądlić, gryźć

żądlić, gryźć

Ex: The hornet stung the intruder repeatedly to defend its nest. 

Szerszeń żądlł intruza wielokrotnie, aby bronić swojego gniazda.

LanGeek
Pobierz aplikację LanGeek