افعال عمل گفتاری - افعال برای آواز دادن

در طول سخنرانی، استاد چند نکته کلیدی را زمزمه کرد، که باعث سردرگمی دانشجویان شد.

نوزاد وقتی مادرش را دید شروع به صدا درآوردن از خودش کرد و صداهای قشنگ و غرغرهایی از خودش درآورد.

معلم دستورالعمل‌ها را تکرار کرد تا مطمئن شود همه تکلیف را فهمیده‌اند.

در جلسه گفتاردرمانی، او روی چگونگی تلفظ صداهای دشوار کار کرد.

او پس از ساعت‌ها تمرین، نام خارجی را به طور کامل تلفظ کرد.

دانش آموز اغلب تلفظ نادرست اصطلاحات علمی چالش برانگیز در کلاس داشت، که منجر به برخی سردرگمی‌ها شد.

او به دلیل توانایی خود در تلفظ دقیق اصطلاحات پیچیده پزشکی شناخته شده بود، که او را به یک ارتباط‌دهنده مؤثر در زمینه مراقبت‌های بهداشتی تبدیل کرده بود.

در کلاس زبان، معلم از دانش‌آموزان خواست که تمرین کنند و حروف صدادار را به دقت تلفظ کنند.

هیجان سرریز شد در حالی که او به طور نامنسجم درباره ماجراجویی هیجان‌انگیزی که تجربه کرده بود هذیان می‌گفت.

کودک هیجانزده با خوشحالی غان و غون می‌کرد در حالی که با اسباب‌بازی‌هایش بازی می‌کرد.

در طول فیلم ترسناک، شخصیت، که از آنچه دیده بود وحشت زده شده بود، فقط می‌توانست بی‌ربط حرف بزند وقتی سعی می‌کرد وضعیت را به دیگران توضیح دهد.

همانطور که دانش‌آموزان در صف کنسرت منتظر می‌مانند، درباره آهنگ‌های مورد علاقه خود و انتظار اجرا پرحرفی می‌کنند.

جمعیت با اجرای یک شعبده‌بازی غیرمنتظره توسط شعبده‌باز، کشیدند یک آه جمعی از تعجب.

همان‌طور که شب دیرتر می‌شد، گوینده خسته شروع به پرحرفی بی‌هدف کرد، که باعث شد برخی از حضور در حفظ تمرکز خود دچار مشکل شوند.

کودک برای کمک فریاد زد.

غرق در هیجان، کودک هنگام تلاش برای به اشتراک گذاشتن خبر خوب شروع به لکنت زبان کرد.

او متن آهنگ را بدون از دست دادن حتی یک کلمه خواند.

به عنوان بخشی از تمرین مدیتیشنشان، گروه برای خواندن مانتراهای آرامش‌بخش جمع می‌شدند.

در اتاق کم نور، او وسوسه‌انگیز خرخر کرد در حالی که از او خواست تا برای یک نوشیدنی شبانه به او بپیوندد.