Arogancja i Pycha

Bezczelne lekceważenie przez nastolatka godziny policyjnej rozgniewało jego rodziców, którzy byli zszokowani jego śmiałym wyzwaniem.

Jego reputacja chwalipięty sprawiała, że ludzie mieli trudności z traktowaniem go poważnie.

Odpowiedział na pytanie beztroskim wzruszeniem ramion.

Bezczelność studenta w kwestionowaniu autorytetu profesora była niespodziewana.

Jego nadmierna ambicja sprawiła, że przeoczył wkład innych.

Debata została spowolniona przez jego pedantyczną naleganie na drobne rozróżnienia.

Uważał jej drobnomieszczańskie zachowanie za irytujące, zawsze nalegające na przestrzeganie zasad i nigdy niechętne do podejmowania ryzyka.

Unikali aroganckiego butiku, ponieważ sprzedawcy byli nieprzyjemni i zdystansowani.

Pycha prezesa spowodowała upadek firmy.

Pomimo jego apodyktycznego zachowania, jego decyzje ostatecznie okazały się korzystne dla organizacji.

Przedstawienie obłudnej postaci w filmie służyło jako krytyka fałszywej pobożności.

Ich projekt częściowo zawiódł z powodu zuchwałości ich nietestowanych metod.

Kampania marketingowa opierała się na bombast zamiast na faktach.

Debata przybrała gorszy obrót, gdy jego cierpki ton stał się oczywisty.

Narrator powieści miał pompatyczny styl, który graniczył z parodią.

Nauczyciel ostrzegł przed używaniem pejoratywnych etykiet w dyskusjach klasowych.

Mówił wymówkowym głosem, przypominając jej o jej złamanym przyrzeczeniu.

Obraźliwe zachowanie polityka podczas debaty trwale zniszczyło jego reputację.

Artykuł wstępny był godny uwagi ze względu na swój zjadliwy język, skierowany przeciwko polityce rządu.

Każdy jego obelżywy wybuch podczas kłótni znacznie zaostrzył konflikt.

Uznała rady wścibskiego sąsiada za natrętne.

Jej natrętny śmiech podczas uroczystej ceremonii uznano za brak szacunku.

Szowinista odrzucił wszystkie pomysły pochodzące od osób spoza jego grupy społecznej.

Jego egotystyczne tendencje sprawiły, że był ślepy na własne wady.

Jego megalomania uniemożliwiła współpracę—uważał się za nieomylnego.