فهرست واژگان سطح C2 - Music

آرپژهای ظریف نوازنده هارپ، فضایی آرام و اثیری در طول قطعه ارکسترال ایجاد کرد.

در سخنرانی خود، موسیقیدان توضیح داد که چگونه بی‌تنالیته در اوایل قرن بیستم به عنوان واکنشی در برابر محدودیت‌های موسیقی تنال ظهور کرد.

به عنوان یک طرفدار تئاتر موزیکال، او از خواندن لیبرتو قبل از حضور در اجرا لذت می‌برد تا بهتر طرح و شخصیت‌ها را درک کند.

در طول کادنزا, نوازنده ویولن با بداهه‌نوایی پیچیده‌اش مخاطبان را مسحور کرد و مهارت خود را به نمایش گذاشت.

آهنگساز شاکون را مدرنیزه کرد، در حالی که عناصر معاصر را در آن تزریق می‌کرد، متر سه‌گانه مشخصه و فرم تغییر آن را حفظ کرد.

تروبادور چنگ خود را نواخت و یک ترانه شوخ طبعانه خواند، با اشعار بازیگوش و ملودی جذابش مخاطبان را مسحور کرد.

آخرین اثر آهنگساز یک راپسودی سمفونیک بود که از مناظر و صداهای شهر الهام گرفته بود و موضوعات زندگی شهری و سرزندگی را در هم می‌تنید.

رپرتوار خواننده-ترانه‌سرا شامل هر دو آهنگ‌های اصلی و بازخوانی‌های آهنگ‌های فولکلور کلاسیک بود که نشان‌دهنده تنوع او به عنوان یک هنرمند بود.

صدای زیر تکخوان بلورین و شفاف بود، تماشاگران را با کیفیت پاک و فرشته‌وار خود مسحور کرد.

خواننده برای شناسایی امضای کلید نشان داده شده توسط کلید مشکل داشت، که باعث سردرگمی در طول تمرین شد.

موزیکال برادوی به دلیل کراس اوور بی‌درز بین هیپ‌هاپ و عناصر سنتی تئاتر موزیکال، تحسین گسترده‌ای به دست آورد.

کافه در پس‌زمینه موسیقی لو-فای پخش کرد، که فضایی آرامش‌بخش برای مشتریان ایجاد کرد تا از قهوه و گفت‌وگوی خود لذت ببرند.

خوانندگان اغلب با استفاده از سلفژ گام‌ها را می‌خوانند تا صدای خود را گرم کنند.

کیبوردیست یک ریف جاز به پل آهنگ اضافه کرد.

سالن کنسرت با صدای قدرتمند گروه برنجی طنین انداز شد.

فانفار در ابتدای سمفونی، تنالیته برای کل قطعه تنظیم کرد و تم جسورانه و جشنواره‌ای آن را اعلام نمود.

درامر برای بهبود زمان‌بندی و دقت خود در طول تمرینات با گروه به مترونوم تکیه کرد.

ارکستر مجلسی از اسپیکاتو برای ایجاد ضربان ریتمیک استفاده کرد.

در طول موزیکال، صدای گودال ارکستر تئاتر را پر کرد و تأثیر دراماتیک هر صحنه را افزایش داد.

نقشه‌های انگشت‌گذاری ابزارهای مفیدی برای نوازندگان سازهای بادی برنجی و چوبی هستند.

موسیقی آوتسایدر به دلیل عدم آموزش رسمی خالقانش رشد می‌کند، که امکان ساخت آهنگ‌های تجربی و مرزشکن را فراهم می‌آورد.

خوش آهنگی اجرای ارکستر مخاطبان را مبهوت کرد، با صداهای هماهنگی که به طور یکپارچه با هم ترکیب می‌شدند.

او سال‌ها تمرین کرد تا یک ویرتوز شود، ساعت‌های بی‌شماری را به تکمیل تکنیک خود در نواختن ویولونسل اختصاص داد.

در کلاس موسیقی، ما مطالعه کردیم که چگونه یک فوگ چندین صدا را لایه‌بندی می‌کند، هر کدام با همان موتیف وارد می‌شوند اما به طور مستقل توسعه می‌یابند.

رهبر ارکستر توضیح داد که اورتور در اصل برای آماده کردن تماشاگران برای حال و هوای و تم‌های اجرای آینده خدمت می‌کرد.

پیانیست با مهارت از کودای پیچیده عبور کرد، که نشان دهنده مهارت فنی و درک عمیق او از قطعه بود.